《和佥事夹谷之寄韵》

fū zǐ shuō zhōu yì, zhào kāi tài jí fēn.夫子说周易，肇开太极分。jí hū zuò chūn qiū, xià dǎi xī shòu lín.及乎作春秋，下逮西狩麟。hùn pì zhì jué liè, jiān bīng zhì xí xún.混辟至决裂，坚冰致习驯。sān huáng hé hào hào, wǔ dì hé fēn fēn.三皇何皞皞，五帝何纷纷。zhuō zāi zhū sì wēng, dào dà gū wú lín.卓哉洙泗翁，道大孤无邻。yú shì zuò liù jīng, yǐ jiù wàn shì rén.于是作六经，以救万世人。mèng shì biàn yì lì, zhàn guó hài suǒ wén.孟氏辨义利，战国骇所闻。bù kěn wèi lǎo dān, hé guāng tóng qí chén.不肯为老聃，和光同其尘。rén bù shí sì duān, qǐ zhī yǒu jūn qīn.人不识四端，岂知有君亲。kǒng mèng zuò rì yuè, rán hòu yè xiàng chén.孔孟作日月，然后夜向晨。tiān gāo yǔ dì xià, zhōng lì shī yǔ jūn.天高与地下，中立师与君。shī yǐ fú wǎng cháng, jūn yǐ zhì guǎng lún.师以扶网常，君以治广轮。lián chǐ shén fū yuè, lǐ jiào wēi fǔ jīn.廉耻甚鈇钺，礼教威斧斤。zì gǔ lì yǔ zhòu, yǐ dào wèi jīng shén.自古立宇宙，以道为精神。qīng xī dǒu dà yì, tǔ jí mín shén pín.清溪斗大邑，土瘠民甚贫。hǔ chái fāng zì suī, yīn qí hū zōu xún.虎豺方恣睢，骃骐忽诹询。tòng mín ruò chì zǐ, lǐ shì rú shàng bīn.痛民若赤子，礼士如上宾。diàn piáo zài lòu xiàng, qióng zé dú shàn shēn.簟瓢在陋巷，穷则独善身。jiā yǒu dú shū wū, nǎi wèi jié huǒ fén.家有读书屋，乃为劫火焚。rén rén hū xíng cè, zhòng shì gǎn jù chén.仁人忽行恻，仲氏敢具陈。gōng kěn qiè zhuì dào, tiān wèi wáng sī wén.公肯挈坠道，天未亡斯文。yí xí zuò zhǔ zǎi, gē shī shì ēn qín.移檄作主宰，歌诗示恩勤。xián gē yǐ jiǔ fèi, jiǎn lòu shàng kě yīn.弦歌已久废，简陋尚可因。cí táng yǎn yí xiàng, shēng tú zhāo jīng jūn.祠堂俨遗像，生徒招惊麕。hù nèi yǒu zhū sì, shān zhōng jiàn huá xūn.户内有洙泗，山中见华勋。guāng jì yì mào shū, cuì àng shī bó chún.光霁挹茂叔，粹盎师伯淳。tǐ yòng qì zhōng shù, gōng ān xiǎng tiān shēn.体用契忠恕，恭安想天申。yǎng shī qiān zǎi shàng, xīng qǐ sān dài mín.仰师千载上，兴起三代民。bō qióng guǒ bù shí, zhēn xià yuán yòu chūn.剥穷果不食，贞下元又春。tài jí zài hé chǔ, qīng guī shāo hén xīn.太极在何处，青归烧痕新。