《登高》

quàn jūn mò cí mǎn zhuó jiǔ, yáo lín qióng mù jiē liáng yǒu.劝君莫辞满酌酒，瑶林琼木皆良友。jiù zhōng cǐ huì nán zàn wàng, yī nián liǎng jīng jiǔ yuè jiǔ.就中此会难暂忘，一年两经九月九。zhū yú hán xiāng yòu mǎn tóu, huáng jú piāo yīng zài yíng shǒu.茱萸含香又满头，黄菊飘英再盈手。qīng huān wèi jiàn yù shān tuí, gāo kōng rèn dài jīn wū zǒu.清欢未见玉山颓，高空任待金乌走。luò mào shēng míng hé zú qǔ, mèng jiā yī huì dēng lóng shǒu.落帽声名何足取，孟嘉一会登龙首。méi xiān ěr rè yí wǒ shī, shī bǐ rú chuán dǎn rú dòu.梅仙耳热遗我诗，诗笔如椽胆如斗。