《樵青歌　为黄仙裳作》

dāng shí tóng xué shí shù rén, liǎng rén yǐn jǐng xiān zhāo lù.当时同学十数人，两人引颈先朝露。yī rén wàn lǐ zú chóng jiǎn, yí gè rù hǎi suí yān wù.一人万里足重茧，一个入海随烟雾。sān rén miè jī táo kōng mén, sì rén qiáng dōng zhǎng bì hù.三人灭迹逃空门，四人墙东长闭户。yī rén mài yào bù èr jià, yī rén yáng kuáng yǐ zì wū.一人卖药不二价，一人佯狂以自污。huáng shēng jì huà wú fù zhī, mén qián biàn shì qīng shān lù.黄生计划无复之，门前便是青山路。kūn wú bǎo jiàn qiān jīn zhí, gǎi zhù yāo lián yīng yǒu shù.昆吾宝剑千金值，改铸腰镰应有数。huáng shēng zhōng rì wú zōng jī, shàng shān qīng chén xià shān mù.黄生终日无踪迹，上山清晨下山暮。yǒu shí hūn hēi yóu zài shān, tòng kū shēn dāng měng hǔ bù.有时昏黑犹在山，痛哭身当猛虎步。bù zhī wèi qiáo dìng hé yì, huáng shēng ān kěn yán qí gù.不知为樵定何意，黄生安肯言其故。dàn wén yǒu yī hǎi líng qiáo, shí shí tōu fǎng zhōng shān shù.但闻有一海陵樵，时时偷访钟山树。