《四景山水》

shān yǔ pù rú xuě, lín hán sōng wèi huā.山雨瀑如雪，林寒松未花。yáo kàn fēi gé qǐ, zhī yǒu fàn wáng jiā.遥看飞阁起，知有梵王家。yī sēng guī dé wǎn, yún shī mǎn jiā shā.一僧归得晚，云湿满袈裟。yá duàn shí lín hé, fēng gāo yún yè piāo.崖断石林合，风高云叶飘。rén guī yǔ jiǎo wài, gāo gé wàng zhōng yáo.人归雨脚外，高阁望中遥。yìng shì tiān tāi lù, yōu qī zài shí qiáo.应是天台路，幽期在石桥。qiū lí bái yún wǎn, shuāng lín hóng shù duō.秋褵白云晚，霜林红树多。yě qiáo shān guō wài, háng zǐ mù lái guò.野桥山郭外，行子暮来过。wèi wèn xiǎo yáo luò, jiāng nán jīn ruò hé? hán yuè bái qiān fēng, lín shēn lù jué zōng.为问小摇落，江南今若何？寒月白千峰，林深路绝踪。yáo zhī sēng dìng qǐ, shū xiǎng zài gāo sōng.遥知僧定起，疏响在高松。yì yù shàn xī qù, qí rú shān hǎi zhòng.亦欲剡溪去，其如山海重。