《沁园春 真风子》

zì xiǎo diān kuáng, píng shēng luò tuò, fàng làng piāo péng.自小颠狂，平生落魄，放浪飘蓬。bǎ sān jiào xuán jī, cóng gēn shí pò, bāo hán wàn xiàng, hùn dùn jiā fēng.把三教玄机，从根识破，包含万象，混沌家风。wèn shì tán jī, wèn rú shuō lǐ, wèn dào yán dān shǒu gè zhōng.问释谈机，问儒说理，问道言丹守个中。wú jū zhí, dàn xián lái zhuō hǔ, nù hòu qín lóng.无拘执，但闲来捉虎，怒后擒龙。bù fēn nán běi xī dōng.不分南北西东。xìn bù xiāo yáo dào chù tōng.信步逍遥到处通。xiàng tài huá fēng tóu, yáo chí huì shàng, shī yín wàn zì, jiǔ yǐn qiān zhōng.向太华峰头，瑶池会上，诗吟万字，酒饮千钟。zú xià yún shēng, xiù zhōng léi qǐ, jiàn tǔ hán guāng shè jiǔ zhòng.足下云生，袖中雷起，剑吐寒光射九重。zhēn fēng zǐ, chū qián kūn zhī wài, pī suì xū kōng.真风子，出乾坤之外，劈碎虚空。