《江头吟》

ér shí shèng qì gāo yú shān, bù xìn zhuàng shì yǒu jī hán.儿时盛气高於山，不信壮士有饥寒。rú jīn yī bēi líng luò jiǔ, fēng yǔ shí jǐn zhēng páo dān.如今一杯零落酒，风雨蚀尽征袍单。cè lì kūn nú miàn tiě sè, chǔ kè bù yán wèi chuī dí.侧立崑奴面铁色，楚客不言未吹笛。guān shān yǒu yuè wú rén shēng, zì shì jiāng tóu zhǔ huā fā.关山有月无人声，自是江头渚花发。zhǔ huā chūn shǎo wèi dé yán, níng lì qīng shān wéi shuǐ tiān.渚花春少未得妍，凝立青山围水天。dù juān gù tài bù jiě shì, jìn qíng jiào rù qīng fēng yān.杜鹃故态不解事，尽情叫入青枫烟。zhuàng shì wèi wò biān tóu shuò, máo tóu rú yuè jǐ shí luò.壮士未握边头槊，旄头如月几时落。rú jīn shì jiè bù ài xián, kàn qǔ qīng fēng bái yún jiǎo.如今世界不爱贤，看取青峰白云角。wū hū yī gē xī gē yǐ yuàn, hú zhōng wú jiǔ kě xù yàn.呜呼一歌兮歌已怨，壶中无酒可续嚥。