《古意二首》

qín tíng chū zhǐ lù, qún dào mǎn shān dōng.秦庭初指鹿，群盗满山东。wǔ yì jiē zhū sǐ, suǒ yán shuí kěn zhōng.忤意皆诛死，所言谁肯忠。wǔ guān yóu wèi qǐ, bīng rù wàng yí gōng.武关犹未启，兵入望夷宫。wèi suì fēi jīng shuǐ, rén jūn dào zì qióng.为祟非泾水，人君道自穷。chóng lán shēng jiàn dǐ, xiāng qì mǎn yōu lín.崇兰生涧底，香气满幽林。cǎi cǎi yù wèi zèng, hé rén shì tóng xīn.采采欲为赠，何人是同心。rì mù tú yíng bǎ, péi huí yōu sī shēn.日暮徒盈把，裴回忧思深。kǎi rán rèn zá pèi, chóng zòu qiū zhōng qín.慨然纫杂佩，重奏丘中琴。