《画工弃市》

yuán dì hòu gōng jì duō, bù dé cháng jiàn, nǎi shǐ huà gōng tú xíng, àn tú zhào xìng zhī.元帝后宫既多，不得常见，乃使画工图形，案图召幸之。zhū gōng rén jiē lù huà gōng, duō zhě shí wàn, shǎo zhě yì bù jiǎn wǔ wàn.诸宫人皆赂画工，多者十万，少者亦不减五万。dú wáng qiáng bù kěn, suì bù dé jiàn.独王嫱不肯，遂不得见。xiōng nú rù cháo, qiú měi rén wéi yān zhī.匈奴入朝，求美人为阏氏。yú shì shàng àn tú, yǐ zhāo jūn xíng.于是上案图，以昭君行。jí qù, zhào jiàn, mào wèi hòu gōng dì yī, shàn yìng fù, jǔ zhǐ yōu yǎ.及去，召见，貌为后宫第一，善应付，举止优雅。dì huǐ zhī, ér míng jí yǐ dìng.帝悔之，而名籍已定。dì zhòng xìn yú wài guó, gù bù fù gèng rén.帝重信于外国，故不复更人。nǎi qióng àn qí shì, huà gōng jiē qì shì, jí qí jiā, zī jiē jù wàn.乃穷案其事，画工皆弃市，籍其家，资皆巨万。huà gōng yǒu dù líng máo yán shòu, wéi rén xíng, chǒu hǎo lǎo shào, bì děi qí zhēn ān líng chén chǎng xīn fēng liú bái gōng kuān, bìng gōng wèi niú mǎ fēi niǎo zhòng shì, rén xíng hǎo chǒu, bù dǎi yán shòu xià dù yáng wàng yì shàn huà, yóu shàn bù sè, fán yù yì shàn bù sè: tóng rì qì shì.画工有杜陵毛延寿，为人形，丑好老少，必得其真；安陵陈敞、新丰刘白、龚宽，并工为牛马飞鸟众势，人形好丑，不逮延寿、下杜阳望亦善画，尤善布色，樊育亦善布色：同日弃市。jīng shī huà gōng yú shì chà xī.京师画工于是差稀。