《掩耳盗铃》

fàn shì zhī wáng yě, bǎi xìng yǒu de zhōng zhě, yù fù ér zǒu, zé zhōng dà bù kě fù yǐ chuí huǐ zhī, zhōng kuàng rán yǒu shēng.范氏之亡也，百姓有得钟者，欲负而走，则钟大不可负；以锤毁之，钟况然有声。kǒng rén wén zhī ér duó jǐ yě, jù yǎn qí ěr.恐人闻之而夺己也，遽掩其耳。è rén wén zhī, kě yě è jǐ zì wén zhī, bèi yě!恶人闻之，可也；恶己自闻之，悖也！