《念奴娇·雪霁夜月中登楼望贺兰山作》

dēng lóu tiào yuǎn, jiàn hè lán, wàn rèn xuě fēng rú huà.登楼眺远，见贺兰，万仞雪峰如画。pù bù fēng qián qiān chǐ yǐng, yí xiè yín hé yī pài.瀑布风前千尺影，疑泻银河一派。dú yǐ wēi lán, shén yóu wú jì, tiān dì yóu xián ài.独倚危栏，神游无际，天地犹嫌隘。qióng tái yù yǔ, kuà luán sī fǎn xiān jiè.琼台玉宇，跨鸾思返仙界。wǒ zuì sù jiǔ chū xǐng, jǐng róng shī xìng, bǐ sǎo qiān jūn kuài.我醉宿酒初醒，景融诗兴，笔扫千军快。xià shì hóng chén rén hǎi hùn, tuō lǚ bù néng zhǎng kuì.下视红尘人海混，脱履不能长喟。duì yuè qīng guāng, yǐn yú hàng xiè, qì bī rén qīng shā.对月清光，饮馀沆瀣，气逼人清煞。yù shēng chuī chè, cǐ shí qíng yì shuí jiě?玉笙吹彻，此时情意谁解？