《满江红》

kùn dùn chūn mián, wú qíng sī mèng hún piāo bó.困顿春眠，无情思、梦魂飘泊。yán wài yǔ fēi fēi rǎn rǎn, zhà qíng hái luò.檐外雨、霏霏冉冉，乍晴还落。shān dài sì wéi pín rù yǎn, liǔ sī yī lǚ dī róng gé.山黛四围频入眼，柳丝一缕低荣阁。niàn shěn láng duō gǎn gèng shāng chūn, yāo rú xuē.念沈郎、多感更伤春，腰如削。fēng rù hù, xiāng chuān bó.风入户，香穿箔。huā shì jiù, rén fēi zuó.花似旧，人非昨。rèn yóu fēng shuāng yàn, jīng yíng fú lüè.任游蜂双燕，经营拂掠。hǎi kuò jǐn yú chuán bú dào, dòng shēn zǐ fèng qī nán yuē.海阔锦鱼传不到，洞深紫凤期难约。mán cǎi jiān yá guǎn yǐ xī chuāng, tí hóng yè.谩彩笺、牙管倚西窗，题红叶。