《括沁园春》

dà rén xiān sheng, gāo huái yì xìng, jiǔ ròu yù míng.大人先生，高怀逸兴，酒肉寓名。zòng mù tiān xí dì, jū wú lú shì, yǐ bā huāng wèi yù, rì yuè wèi jiōng.纵幕天席地，居无庐室，以八荒为域，日月为扃。guì jiè shí háo, jìn shēn chǔ shì, wèi jiě xiān shēng jiǔ shì qíng.贵介时豪，搢绅处士，未解先生酒适情。tú láo ěr, mán shì fēi fēng qǐ, yǒu ěr shuí tīng.徒劳尔，谩是非锋起，有耳谁听。xiān shēng.先生。qiè kē tí yīng.挈榼提罂。gèng jī jù xián bēi zhěn qū shēng.更箕踞衔杯枕麹生。dàn wú sī wú lǜ, táo táo zì dé, rèn wù rán ér zuì, huǎng rán ér xǐng.但无思无虑，陶陶自得，任兀然而醉，恍然而醒。jìng tīng wú wén, shú shì wú dǔ, yǐ zuì wèi xiāng lè xìng zhēn.静听无闻，熟视无睹，以醉为乡乐性真。shéi zhī wǒ, bǐ èr háo yóu shì, guǒ luǒ míng líng.谁知我，彼二豪犹是，蜾裸螟蛉。hán wén gōng sòng lǐ yuàn guī pán gǔ xù: tài xíng zhī yáng yǒu pán gǔ.韩文公送李愿归盘谷序：太行之阳有盘谷。pán gǔ zhī jiān, quán gān ér tǔ féi, cǎo mù cóng mào, jū mín xiān shǎo.盘谷之间，泉甘而土肥，草木丛茂，居民鲜少。huò yuē: wèi qí huán liǎng shān zhī jiān, gù yuē pán.或曰：谓其环两山之间，故曰盘。huò yuē: rì gǔ yě, zhái yōu ér shì zǔ, yǐn zhě zhī suǒ pán xuán.或曰：日谷也，宅幽而势阻，隐者之所盘旋。yǒu rén lǐ yuàn jū zhī.友人李愿居之。yuàn zhī yán yuē: rén zhī chēng dà zhàng fū zhě, wǒ zhī zhī yǐ.愿之言曰：人之称大丈夫者，我知之矣。lì zé shī yú rén, míng shēng zhāo yú shí.利泽施于人，名声昭于时。zuò yú miào táng, jìn tuì bǎi guān, ér zuǒ tiān zǐ chū lìng qí zài wài, zé shù qí máo, luó gōng shǐ, wǔ fū qián ā, cóng zhě sāi tú gōng jǐ zhī rén, gè zhí qí wù, jiā dào ér jí chí.坐于庙堂，进退百官，而佐天子出令；其在外，则树旗旄，罗弓矢，武夫前呵，从者塞途；供给之人，各执其物，夹道而疾驰。xǐ yǒu shǎng, nù yǒu xíng cái jùn mǎn qián, dào gǔ jīn ér yù shèng dé, rù ěr ér bù fán qǔ méi fēng jiá, qīng shēng ér biàn tǐ, xiù wài ér huì zhōng, piāo qīng jū, yì cháng xiù, fěn bái dài lǜ zhě, liè wū ér xián jū, F549 chǒng ér fù shì, zhēng yán ér qǔ lián dà zhàng fū zhī yù zhī yú tiān zǐ, yòng lì yú dāng shì zhě zhī suǒ wéi yě.喜有赏，怒有刑、才俊满前，道古今而誉盛德，入耳而不烦；曲眉丰颊，清声而便体，秀外而慧中，飘轻裾，翳长袖，粉白黛绿者，列屋而闲居，F549宠而负势，争妍而取怜；大丈夫之遇知于天子，用力于当世者之所为也。wú fēi è cǐ ér táo zhī, shì yǒu mìng yān, bù kě xìng ér zhì yě.吾非恶此而逃之，是有命焉，不可幸而致也。qióng jū ér yě chù, shēng gāo ér wàng yuǎn, zuò mào shù yǐ zhōng rì, zhuó qīng quán yǐ zì jié.穷居而野处，升高而望远，坐茂树以终日，濯清泉以自洁。cǎi yú shān měi kě rú, diào yú shuǐ xiān kě shí, qǐ jū wú shí wéi shì zhī ān.采于山、美可茹，钓于水、鲜可食，起居无时、惟适之安。yǔ qí yǒu yù yú qián, shú ruò wú huǐ yú qí hòu! yǔ qí yǒu lè yú shēn, shú ruò wú yōu yú qí xīn! chē fú bù wéi, dāo jù bù jiā, lǐ luàn bù zhī, chù zhì bù wén, dà zhàng fū bù yù yú shí zhě zhī suǒ wéi yě, wǒ zé xíng zhī.与其有誉于前，孰若无毁于其后！与其有乐于身，孰若无忧于其心！车服不维，刀锯不加，理乱不知，黜陟不闻，大丈夫不遇于时者之所为也，我则行之。cì hou yú gōng qīng zhī mén, bēn zǒu yú xíng shì zhī tú, zú jiāng jìn ér zī jū, kǒu jiāng yán ér chuài rú, chù wū huì ér bù xiū, chù xíng pì ér zhū lù, jiǎo xìng yú wàn yī, lǎo sǐ ér hòu zhǐ zhě, qí wéi rén xián bù xiào hé rú yě.伺候于公卿之门，奔走于形势之途，足将进而趑趄，口将言而啜嚅，处污秽而不羞，触刑辟而诛戮，侥幸于万一，老死而后止者，其为人贤不肖何如也。chāng lí hán yù wén qí yán ér zhuàng zhī, yǔ zhī jiǔ ér zhī gē yuē:" pán zhī zhōng, wéi zi zhī gōng.昌黎韩愈闻其言而壮之，与之酒而之歌曰：“盘之中，维子之宫。pán zhī tǔ, wéi zi zhī jià.盘之土，维子之稼。pán zhī quán, kě zhuó kě yán.盘之泉，可濯可沿。pán zhī zǔ, shuí zhēng zi suǒ.盘之阻，谁争子所。yǎo ér shēn, kuò qí yǒu róng.窈而深，廓其有容。liáo ér qū, rú wǎng ér fù.缭而曲，如往而复。jiē pán zhī lè xī, lè qiě wú yāng.嗟盘之乐兮，乐且无央。hǔ bào yuǎn jī xī, jiāo lóng dùn cáng.虎豹远迹兮，蛟龙遁藏。guǐ shén shǒu hù xī, hē jìn bù xiáng.鬼神守护兮，呵禁不祥。yǐn qiě shí xī shòu ér kāng.饮且食兮寿而康。wú bù zú xī xī suǒ wàng.无不足兮奚所望。gāo wú chē xī EFF7 wú mǎ, cóng zǐ yú pán xī, zhōng wú shēng yǐ cháng yáng.膏吾车兮EFF7吾马，从子于盘兮，终吾生以徜佯。"”