《嵩山十志十首》

dí fán jī zhě, gài qióng gǔ jùn yá, fā dì pán shí, fēi liú zǎn jī, jī shù chéng qú.涤烦矶者，盖穷谷峻崖，发地盘石，飞流攒激，积漱成渠。zǎo xìng dí fán, jiǒng yǒu yōu zhì.澡性涤烦，迥有幽致。kě wèi zhì zhě shuō, nán wéi sú rén yán.可为智者说，难为俗人言。cí yuē:词曰：líng jī pán bó xī liū bēn cuò shù, líng fēng xī zhèn míng hè.灵矶盘礴兮溜奔错漱，泠风兮镇冥壑。yán tái zī xī quán zhū jié,研苔滋兮泉珠洁，yī yǐn yī qì xī qì xiǎng miè.一饮一憩兮气想灭。lín lián qīng cuì xī dí fán jī,磷涟清淬兮涤烦矶，líng xiān jìng xī rén zhì guī.灵仙境兮仁智归。zhōng yǒu qín xī huī yǐ yù,中有琴兮徽以玉，é é shāng shāng xī dàn cǐ qū, jì shēng zhī yīn xī tóng suǒ yù.峨峨汤汤兮弹此曲，寄声知音兮同所欲。