《与崔渥冥会杂诗》

wàn lǐ tóng xīn bié jiǔ zhòng, dìng zhī shè lì cǐ xiāng féng.万里同心别九重，定知涉历此相逢。shuí rén fān xiàng qún fēng lù, bù dé cāng wú xùn yù róng.谁人翻向群峰路，不得苍梧徇玉容。chūn niǎo jiāo jiāo yǐn sī nóng, qǐ qī chén jī bài xiān gōng.春鸟交交引思浓，岂期尘迹拜仙宫。luán gē fèng wǔ piāo zhū cuì, yí shì yáng tái yī mèng zhōng.鸾歌凤舞飘珠翠，疑是阳台一梦中。luán yú xī rì chū pú guān, yī qù cāng wú gèng bù hái.鸾舆昔日出蒲关，一去苍梧更不还。ruò shì bù liú qiān gǔ hèn, xiāng jiāng hé shì zhú yóu bān.若是不留千古恨，湘江何事竹犹斑。chóu wén huáng niǎo yè guān guān, wéi ruì chūn lái yǒu mèng hái.愁闻黄鸟夜关关，沩汭春来有梦还。yí měi dài yí kān lēi jué, wéi wén liú dé lèi hén bān.遗美代移刊勒绝，唯闻留得泪痕斑。fāng chéng ēn chǒng zuì jīn bēi, qǐ wèi gān gē zhòu dào lái.方承恩宠醉金杯，岂为干戈骤到来。wáng guó pò jiā jiē yǒu hèn, pěng xīn wú yǔ lèi sū tái.亡国破家皆有恨，捧心无语泪苏台。táo huā liú shuǐ liǎng kān shāng, dòng kǒu yān bō yuè jiàn zhǎng.桃花流水两堪伤，洞口烟波月渐长。mò dào xiān jiā wú bié hèn, zhì jīn chuí lèi yì liú láng.莫道仙家无别恨，至今垂泪忆刘郎。jīng yáng píng yě cǎo chū chūn, yáo wàng jiā xiāng lèi dī pín.泾阳平野草初春，遥望家乡泪滴频。dāng cǐ bù zhī duō shǎo hèn, zhì jīn kōng yì zài líng yīn.当此不知多少恨，至今空忆在灵姻。mù duàn hún xiāo zhèng wǎng rán, jiǔ yí shān jì lù màn màn.目断魂销正惘然，九疑山际路漫漫。hé rén zhī dé xīn zhōng hèn, kōng yǒu xiāng jiāng zhú wàn gān.何人知得心中恨，空有湘江竹万竿。cháng shuō xiān jiā shì bù tóng, ǒu péi huā yuè cǐ xiāo zhōng.常说仙家事不同，偶陪花月此宵中。jǐn píng yín zhú jiē kān hèn, chóu chàng shā chuāng xiàng xiǎo fēng.锦屏银烛皆堪恨，惆怅纱窗向晓风。