《冬夕江上言事五首》

yè luò cái bēi cǎo yòu shēng, kàn kàn shào zhuàng shì shuāi xíng.叶落才悲草又生，看看少壮是衰形。guān zhōng qiū yǔ shū nán dào,关中秋雨书难到，jiāng shàng chūn hán jiǔ yì xǐng.江上春寒酒易醒。duō shǎo xì xīn shēn wèi dá, xún sī jǔ mù lèi kān líng.多少系心身未达，寻思举目泪堪零。jǐ shí pāo dé guī shān qù, sōng xià kàn yún dú dào jīng.几时抛得归山去，松下看云读道经。wō wō chén jī mǎn shù shuāng, xuān xuān xiǎo dù cù zhōu háng.喔喔晨鸡满树霜，喧喧晓渡簇舟航。shù xīng zuó yè hán lú huǒ,数星昨夜寒炉火，yī zhèn shuí jiā là wèng xiāng.一阵谁家腊瓮香。jiǔ bié jī gū chéng liáo dǎo, huí kàn shū jiàn gèng cāng huáng.久别羁孤成潦倒，回看书剑更苍黄。féng rén jǔ zhǐ jiē yán mìng, zhì jìng móu xián kě shèng máng.逢人举止皆言命，至竟谋闲可胜忙。yě táng yín bà dú xíng xíng, diǎn shuǐ wēi wēi dòng bù míng.野堂吟罢独行行，点水微微冻不鸣。shí lǐ xī shān xīn xuě hòu,十里溪山新雪后，qiān jiā jīn xiù xiǎo hán shēng.千家襟袖晓寒生。zhǐ yí zuì mèng yī huá qǐn, kě chēng léi tí fù sù chéng.只宜醉梦依华寝，可称羸蹄赴宿程。rì kǔ jǐ duō xīn xià jiàn, nà kān suì yàn yòu wú chéng.日苦几多心下见，那堪岁晏又无成。pì jū duō yǔ lǎn xiāng yí, yín yōng hán lú guò là shí.僻居多与懒相宜，吟拥寒炉过腊时。fēng liǔ yù shēng yáng miàn yè,风柳欲生阳面叶，dòng méi xiān zhàn lǐng tóu zhī.冻梅先绽岭头枝。shān chuān zì xiǎo pāo gēng diào, gǔ ròu wú yīn miǎn bié lí.山川自小抛耕钓，骨肉无因免别离。lài yǒu táo qíng yī zūn jiǔ, chóu zhōng xiāng xiàng zhǎn chóu méi.赖有陶情一尊酒，愁中相向展愁眉。yí dài zhǎng xī lù jìn mén, shù shēng yōu niǎo zhuó yún gēn.一带长溪渌浸门，数声幽鸟啄云根。sōng tíng jǐn rì wéi kōng zuò, nán de rú wēng gòng tǎo lùn.松亭尽日唯空坐，难得儒翁共讨论。