《颂古二十一首》

xuě lǎo dà kāi fāng biàn lù, dī tóu què rù ān zhōng qù.雪老大开方便路，低头却入庵中去。lǎo sēng yǒu yǎn qià rú máng, què bèi yán tóu xíng yī bù.老僧有眼恰如盲，却被岩头行一步。lǎo sēng hǎo xiū bù kěn xiū, yī rán yī lù qù yōu yōu.老僧好休不肯休，依然依路去悠悠。yuán lái bú huì xuě fēng yì, què bèi yán tóu wèng gàn tóu.元来不会雪峰意，却被岩头瓮赣头。