《野田行》

fēng hūn zhòu sè fēi xié yǔ, yuān gǔ qiān duī dú lóu yǔ.风昏昼色飞斜雨，冤骨千堆髑髅语。bā hóng láo luò rén wù bēi,八纮牢落人物悲，shì gè tián yuán huāng fèi zhǔ.是个田园荒废主。bēi jiē zì gǔ zhēng tiān xià, jǐ dù qián kūn fù rú cǐ.悲嗟自古争天下，几度乾坤复如此。qín huáng kū kū zhù cháng chéng, hàn zǔ qū qū bái shé sǐ.秦皇矻矻筑长城，汉祖区区白蛇死。yě tián zhī gǔ xī yòu chéng chén,野田之骨兮又成尘，lóu gé fēng yān xī hái fù xīn.楼阁风烟兮还复新。yuàn dé huà shān zhī xià zhǎng guī mǎ,愿得华山之下长归马，yě tián wú fù duī yuān zhě.野田无复堆冤者。