《林可山至》

叶茵 宋代
梅花山底伴云閒,谩逐閒云出故山。
君慰我思君莫去,一时先遣白云还。

拼音

méi huā shān dǐ bàn yún xián, mán zhú xián yún chū gù shān.梅花山底伴云閒,谩逐閒云出故山。jūn wèi wǒ sī jūn mò qù, yī shí xiān qiǎn bái yún hái.君慰我思君莫去,一时先遣白云还。