《昼寝》

dàn chè bēi fēng gèng guǎng líng, cāng láng yī wèi zhuó chén yīng.弹彻悲风更广陵，沧浪一为濯尘缨。hán dān zhěn shàng mèng chū jué, xǐ tīng yán xián qiū yǔ shēng.邯郸枕上梦初觉，喜听檐閒秋雨声。