《常州孟谏议座上闻韩员外职方贬国子博士有感五首》

hū jiàn chú shū dào, hán jūn yòu xué guān.忽见除书到，韩君又学官。sǐ shēng zòng yǒu mìng, rén shì shǐ zhī nán.死生纵有命，人事始知难。liè huǒ xiān shāo yù, tíng wú bù yǎng lán.烈火先烧玉，庭芜不养兰。shān fū yǔ cì shǐ, xiāng duì liǎng cuán wán.山夫与刺史，相对两巑岏。gàn lù wú biàn nìng, yí zhī chù cǐ shēn.干禄无便佞，宜知黜此身。yuán láng yóu xiǎo xiǎo, guó xué dà pín pín.员郎犹小小，国学大频频。gū huàn xīn gān zhí, tiān wáng kǔ sǐ chēn.孤宦心肝直，天王苦死嗔。cháo tíng wú jiàn yì, shuí shì xuě hán rén.朝廷无谏议，谁是雪韩人。hé shì zāo cháo biǎn, zhī hé bèi bù róng.何事遭朝贬，知何被不容。bù rú sī suǒ zì, zhǐ yù tì wú cóng.不如思所自，只欲涕无从。jué fú hé zēng hǎo, hé yī yǐ guàn fèng.爵服何曾好，荷衣已惯缝。cháo guān mò xiāng shí, guī qù lǎo yán sōng.朝官莫相识，归去老岩松。lì xiǎo chuí chuí shàng, tiān gāo yòu bù dēng.力小垂垂上，天高又不登。zhì shēn wéi yī jǐ, huò zuì zé yán péng.致身唯一己，获罪则颜朋。lù wèi mái kēng jǐng, kāng zhuāng lěi jiàn léng.禄位埋坑阱，康庄垒剑棱。gōng qīng gòng xī qǔ, mò qiǎn yù shān bēng.公卿共惜取，莫遣玉山崩。shuí lián yě tián zǐ, hǎi nèi yī hán hóu.谁怜野田子，海内一韩侯。zuǒ dào guān suī lè, gāng cháng dé jiàn wú.左道官虽乐，刚肠得健无。gōng míng shēng dì yù, lǐ jiào sǐ tiān qiú.功名生地狱，礼教死天囚。mò yán gēng zhòng hǎo, xū bì jí lí qiū.莫言耕种好，须避蒺藜秋。