《送蜀客还》

wàn fēng shēn jī cuì, lù xiàng cǐ zhōng nán.万峰深积翠，路向此中难。yù mù duō jī sī, yīn gāo mò yuǎn kàn.欲暮多羁思，因高莫远看。zhuō jiā rén jì mò, yáng zi yè huāng cán.卓家人寂寞，扬子业荒残。wéi jiàn mín shān shuǐ, yōu yōu dài yuè hán.唯见岷山水，悠悠带月寒。