《赋季子祠》

ràng wáng kāi guó jiāng zhī zuǒ, shàng fù zhōu wáng shí sān shì.让王开国江之左，尚父周王十三世。tiě wáng yī biàn biàn yú yí, zhì dé wēi wēi shuí fù jì.僣王一变变于夷，至德巍巍谁复继。yǒu měi jì zǐ cái qiě xián, lì pìn shàng guó hé piān piān.有美季子才且贤，历聘上国何翩翩。dōng yóu zòng guān tài shī lè, wáng fēng dì dé jiē néng yán.东游纵观太师乐，王风帝德皆能言。zhōu xuán qí lǔ shuō zhū zǐ, wú kuì gǔ rén xiāng jǐng yì.周旋齐鲁说诸子，无愧古人相警意。yī chóu xiàn zhe jiāo qíng, pèi jiàn zhōng xiàn jiàn gāo yì.衣酬献著交情，佩剑终县见高谊。shǐ chē tūn tūn shàng wèi hái, yú zhōng zhī dāo jī yǐ xiān.使车焞焞尚未还，鱼中之刀机已先。qù zhī níng fù zǐ zāng jié, bù rěn fù zǐ xiōng dì qiāng qí tiān.去之宁附子臧节，不忍父子兄弟戕其天。shì rén wèi yán hé zú shù, lèi yún cí guó zhào wáng tǔ.世人躗言何足数，类云辞国兆亡土。bù zhī zì gǔ jiē yǒu wáng, céng yǒu yí fēng zhèn qiān gǔ.不知自古皆有亡，曾有遗风振千古。chūn qiū dà yì zhāo rì xīng, tè bǐ biǎo mù yōu guāng míng.春秋大义昭日星，特笔表墓幽光明。gù guó yí cí shén lì zhǐ, wú mín shì shì fēng zī shèng.故国遗祠神戾止，吴民世世丰粢盛。zhōu zhī sūn zi wū tái yàn, liè rì qiū shuāng yìng yán miàn.周之孙子乌台彦，烈日秋霜映颜面。hé lǘ chéng biān chūn shuǐ bō, dàng yàng lán zhōu guò huái diān.阖闾城边春水波，荡漾兰舟过淮甸。gāo tái fèng wǔ dà jiāng dōng, shú zuò wū tái qì shì xióng.高台凤舞大江东，孰作乌台气势雄。míng nián tái qián shuāng yè hóng, guī péi cōng mǎ guān wú fēng.明年台前霜叶红，归陪骢马观吴风。guān wú fēng, gē zhì dé, jì zǐ cí qián zhào qiū sè.观吴风，歌至德，季子祠前照秋色。