《宿山寺遇雨》

dú kàng chén róng guò fàn gōng, cán yáng yóu zì tuō wēi hóng.独抗尘容过梵宫，残阳犹自拖微红。huáng niú xià bǎn qián xī yǔ, lǜ zhú yáo chuāng qū jìng fēng.黄牛下坂前溪雨，绿竹摇窗曲径风。shí lù wēi yá shān gǔ chū, shuǐ liú shēn jiàn dì hóu tōng.石露危崖山骨出，水流深涧地喉通。shéng chuáng wù zuò qīng wú mèi, mǎn ěr wā míng lú dí zhōng.绳床兀坐清无寐，满耳蛙鸣芦荻中。