《瑶琴怨》

duō qíng mò xué zé zhōng lán, yǒu hèn mò wèi jiāng shàng lián.多情莫学泽中兰，有恨莫为江上莲。lán xīn shǒu sǐ xīn bù gǎi, lián gēn zhé duàn sī yóu qiān.兰心守死心不改，莲根折断丝犹牵。jūn bú jiàn tiān huāng dì lǎo jiē rú cǐ, qiān gǔ xiāng é yuàn xiāng shuǐ.君不见天荒地老皆如此，千古湘娥怨湘水。zhì jīn xuè lèi sǎ cóng huáng, diǎn diǎn xiāng hán lù hén zǐ.至今血泪洒丛篁，点点香含露痕紫。cén yáng xī wàng yān qī qī, zhè gū fēi rù yān zhōng tí.涔阳西望烟凄凄，鹧鸪飞入烟中啼。cāng wú bō yǎo cǎi yún miè, wàn lǐ gū guāng qiū yuè mí.苍梧波杳彩云灭，万里孤光秋月迷。xī fēng běi zhǔ chuāng huā bái, guī mèng wèi zhī shēn shì kè.西风北渚摐花白，归梦未知身是客。yè dàn yáo sè dù jiāng lái, jiǔ yí cuì dài nóng rú dī.夜弹瑶瑟渡江来，九疑翠黛浓如滴。